ყოფიერების აუტანელი სიმსუბუქე :)))

რატომღაც მგონია, რომ ჩემი ყველა პოსტი ამიერიდან დაიწყება ფრაზით “ძალიან ვწუხვარ რომ ხშირად ვერ ვწერ” და თან, ყველა პოსტი იქნება წუწუნი იმაზე, რომ ვეღარ ვწერ:დ 

ბლოგი რომ გავაკეთე სახლში ვიჯექი უსაქმურად. ჰოდა გავიჩინე საქმე ბლოგის სახით. ახლა კი – მოვდივარ დაღლილი, ვივლებ წყალს. პარარელურად ქარჩხა ღრიალებს “გასაბერ კააააცს უყვარხარ შეეენ როგორიც ხააარ”. მერე SHINEDWON-ი აღრიალდება, მერე ქათამაძე მამშვიდებს და უფრო მერე, უფრო მამშვიდებს shinedown :)) 

კიდო რა. ახალი და განსაკუთრებული არაფერი ხდება. უფრო სწორად განსაკუთრებული არ ხდება არაფერი, თორემ ყოველ ახალ დღეს მოაქვს სიახლე ჩემი სამსახურის გადამკიდე:დ წავედი ახლა მოდერნ ფემილის ვუყურო და ჩემზე ბედნიერი არავინაა მხოლოდ პირველ სეზონზე რომ ვარ ჯერ. ხომ წარმოგიდგენიათ, მთელი ოთხი სეზონი მაქვს საყურებელი და კაი ხანი არ მოვიწყენ. უიჰ! გავიქეცი ახლა, წყალი გადმომივიდა სამზარეულოში:დ 

 

გაკოცეთ *