სექსი ტრანსგენდერთან

 

 

ფბ-ს მორიგი სქროლვისას კესარია აბრამიძის ფოტოს მოვკარი თვალი და უკვე მარამდენედ გავიფიქრე რა ლამაზია-მეთქი. ამ ფიქრს მოჰყვება ხოლმე ავტომატურად მეორე: როგორ უნდა თქვას გოგომ კესარიაზე ლამაზი ვარო, მითუმეტეს როცა არ არის. იყო შემთხვევები და არა ერთი. მაგრამ ეს იქით გადავდოთ. რაზე დავფიქრდი იცით? მექნებოდა თუ არა სექსი ტრანსგენდერთან, ანუ ადამიანთან რომელიც იყი ქალი და ახლა არის კაცი.

(ტრანსგენდერი (ლათ. trans – მიღმა, gender – სქესი) – ქოლგა ტერმინი ადამიანებისათვის, ვისი გენდერული იდენტობა ან/და გენდერული თვითგამოხატვა განსხვავდება დაბადებისას მათთვის მინიჭებული სქესისგან. ეს ტერმინი შეიძლება მოიცავდეს, მაგრამ არ შემო­იფარგლება, შემდეგ კატეგორიებით: ტრანსსექსუალი, ქროს-დრესერი და სხვა გენდერულად ცვალებადი ადამიანები. ტრანს­გენდერი ადამიანები საკუთარი თავის იდენტიფიკაციას შეიძლება ახდენდნენ ტრანსგენდერ ქალებად (Male to Female (MtF) – ბიოლო­გიური კაცი, რომელიც ტრანზიციას განიცდის, როგორც ქალი) და ტრანსგენდერ კაცებად (Female to Male (FtM) – ბიოლოგიური ქალი, რომელსაც ტრანზიციას გადის, როგორც კაცი). ტრანსგენდერმა ადამიანმა შეიძლება გადაწყვიტოს, შეცვალოს საკუთარი სხეული ჰორმონულად ან/და ქირურგიული გზით. წყარო – იდენტობა).

ძალიან დიდი აჟიოტაჟია ხოლმე ამასთან დაკავშირებით მამაკაცების მხრიდან. ილანძღებიან, იფურთხებიან, როგორო კაცოო, რომ ვიციო რომ კაცი იყოო, როგორ მექნება მაგასთან რამეო – აცხადებენ ქართველი “მურთაზები”. ჰოდა, აი, მე ვიფიქრე, ვინ შეიძლება იყოს იმაზე სრულყოფილი, ვიდრე მამაკაცი რომელმიც საკუთარი თავივით იცის შენი სხეული. პირდაპირი მნიშვნელობით რა თქმა უნდა. მე მგონია (რაღა თქმა უნდა ჩემი სუბიექტური და ჯერ-ჯერობით დაუტესტავი აზრით), რომ ვერცერთი მამაკაცი შეძლებს მინიჭოს ქალს ისეთი სიამოვნება, როგორც ტრანსგენდრ ადამიანს. რატომ არ უნდა სცადო პრინციპში?

ვინმეს თუ ჩემზე ადრე გექნებათ სექსი ან უკვე გქონდთ 

ზემოაღწერილ სიტუაცასთან ახლოს მყოფ ადამიანთან, 

გთხოვთ არ დაიზაროთ და მომიყვეთ. 

რამდენად გამართლდება ჩემი ვარაუდი საინტერესოა : ) რას ფიქრობთ თქვენ? გეაჯებით არ დაიზაროთ და დამიტოვეთ კომენტარი ამ თემასთან დაკავშირებით.

Advertisements

სუნები

საშინელი გართულება მაქვს სუნებზე. არ არსებობს ტანსაცმელი ისე ჩავიცვა არ დავსუნო ან გავდიოდე სახლიდან და თმაზე არ ვისუნო. არ ვიცი ცუდია თუ კარგი, არა კარგია კაცო ჩემი აზრით, მაგრამ ძალიან დამღლელი კია. დავიღალე იმაზე შიშით, რომ რამე საზიზღარი სუნი არ ამდიოდეს.

წარმოიდგინეთ რა Continue reading

სათქმელი თუ არაფერი გაქვს გ ა ჩ უ მ დ ი!

რა აზრი აქვს იმას რას დავწერ. ან საერთოდ რატომ ვწერ. ვის აინტერესებს. ვწერ, ვდებ და ობი ეკიდება. ხანდახან რომელიმე გზააბნეული თუ შემოივლის და ისიც იმიტომ, რომ გუგლის სერჩში სიტყვა “სექსმა” გადმოაგდო ჩემს ბლოგზე. მგონი ჩემი თვითშეფასება ასეთ მინიმალურ ზღვარზე ჯერ არ ყოფილა. რატომ ვარ ამ დონეზე გითხრათ. თქვენი კუმირი რომ თქვენით დაინტერსდეს რას იზამთ? ისე, უბრალოდ, სრულიად შემთხვევით რომ მოგწეროთ. ძაან დებილობები ველაპარაკე. ის “მე” მე არ ვიყავი. რომელიღაც შტერი გოგო იყო, ოღონდ არა – მე. ასეთი არ ვარ. მოკლედ, როგორც იტყვიან გაფრენილ სიტყვას უკენ ვერ დააბრუნებ. ჯობდა სულ არაფერი მეთქვა. შეიგნე რა ადამიანო სათქმელი თუ არაფერი გაქვს გ ა ჩ უ მ დ ი!

stop-talking1

 

ერთი და მთავარი იყო სათქმელი. მიყვარხარ. მორჩა. ეს ხომ არ ისე ძნელია.  მონიტორი ვერ დაინახავდა როგორ გავწითლდებოდი.

წერილი, რომელიც ადრესატამდე არ მივიდა

თავიდან, აი მაშინ როცა დაგინახე არ გიცნობდი. თავისთავადია არა? სარეთოდ რა შუაშია ეს. და თან რა უაზრო წინადადებაა?! უბრალოდ ალბათ იმის თქმა მინდოდა, რომ არ მომეწონე მაშინ. უჟმური ტიპია შტერი ვარცხნილობით-მეთქი ვფიქრობდი. ახლა? ვხვდები, რომ მომწონხარ და სულ მენატრები. გათენება მიხარია, ვიცი რომ გნახავ. ჩემი გრძნობების გამო მგონია, რომ – შენც გაგიჩნდა ჩემ მიმართ სიმპათია. რომანტიკოსი არ ვარ და კარგად ვხვდები, რომ ეს ჩემი ილუზიაა და მეტი არაფერი. ძალიან თავმოყვარე ვარ, მაგრამ შენს ერთ დაძახებაზე შენთან გამოვიქცევი. იმდენად მენატრები,რომ იმისათვისაც მზად ვარ სხვა ქალთან გიზიარებდე. იცოდე, რომ ეს ჩემთვის ძალიან რთული იქნება. ამ წერილს რატომ ვწერ. ის ხომ შენამდე ვერ მოვა. ქვეყნიერების აღსასრულის ტოლფასი იქნება ეს ჩემთვის. სულ ჩემთვის… ჩემთვის.. პირველად ცხოვრებაში ეგოისტურად ვიქცევი. Continue reading

ჩემი საქმე ანუ რატომ ვეღარ ვწერ

თავს დამნაშავედ ვგრძნობ მათ წინაშე ვინც ჩემ ბლოგს სტუმრობს. იმდენად ბევრი საფიქრალი გამიჩნდა ამ ბოლო დროს, რომ წერისთვის ვერ მოვიცალე. ახლაც მხოლოდ თქვენს წინაშე ვალდებულება მალაპარაკებს. ზოგადი წარმოდგენა მაინც შეგექმნებათ იმაზე, თუ რატომ ვარ „დაკარგული“.

სექტემბრისთვის უამრავი რაღაც ჩავიფიქრე, მაგარმ თითქმის არაფერი გამომივიდა ერთი გაუთვალისწინებელი საქმის გამო. ძალიან საჭირო და ჩემთვის მნიშვნელოვანია ეს საქმეც (იმაზე მეტიც კი არის, რის გაკეთებასაც ვაპირებდი), მაგრამ ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. იმის გარდა რომ ვეღარ ვასრულებ ჩანაფიქრს ისიც დაემატა, რომ არც ისე ადვილი ყოფილა საქმის დაწყება:/ გგონია რომ ყველაფერი გათვლილი გაქვს, მაგრამ იმდენი წვრილმანი ჩნდება მერე, რაღაც მომენტში ყველაფრის დაკიდებას გადაწყვეტ.

..ასეთებიც იქნება ;

და აი ყველაზე მთავარი: იცით რა მამხნევებს ამ სიტუაციაში? Continue reading

პაპა – ჩემი?

 

ყოველთვის მინდოდა მყოლოდა პაპა. თბილი, მოსიყვარულე, ჩემი დანახვა რომ ყოველთვის გაახარებდა. მარტო ჩემი კი არა ჩემი ძმის, ბიძაშვილების და დეიდაშვილებისაც. პაპა, რომელიც მისვლისას გვეტყოდა – მოდით, აახმაურეთ აქაურობა, თქვენ გენაცვალეთ თქვენაო. გგონიათ არ მყავდა? სულ რამოდენიმე თვის წინ გარდაიცვალა პაპაჩემი. ჰაჰა, სანამ თვალზე ცრემლი მოგადგებათ, მინდა სასწრაფოდ გითხრათ, რომ ის სულაც არ იყო ზემოთ აღწერილი და ჩემი საოცნებო პაპა. პირიქით, ჩემ მიერ დახატული ტიპაჟის ანტპოდი იყო. თუმცა მაცადეთ, მოგიყვებით. Continue reading

ხვალე…

დავჯექ წერად. მაგრამ არც ისე ადვილია წერო მაშინ როცა არ გეწერინება. არც იმის მოყოლა მინდა როგორ დავისვენე რაჭაში. ვთვლი რომ მკითხველისთვის უინტერესო იქნება. უბრალოდ გეტყვით რომ დავუბრუნდი ჩვეულ რიტმს ცხოვრებისას. არა ჩვეულს არა, უფრო გავაქტიურდი. გარემოს შეცვლამ დადებითად იმოქმედა. უფრო გულმოდგინედ შევუდექი საოჯახო საქმეებს, რაც არც ისე სასიამოვნოა დამეთანხმეთ ამ ამბავში გამოცდილები.

კიდევ ერთი კვირა სახლში და მერე სოფელში მივდივარ ერთი ან ორი კვირით. Continue reading

სტუმარი

ჩემს ლოჯიაში საიდან აღმოჩნდა ან როდის დაიდო ბინა არ მახსოვს. ასაკიც ვერ გავნსაზღვრე. იმხელა იყო პატარა ბიჭი რომ აღარ ეთქმის. ოდნავ შეთხელებული თმით და საშუალო სიმაღლით. არც ისეთი სიმპათიური, როგორი მამაკაცებიც მომწონს, მაგარმ არც – შეუხედავი. არ მახსოვს, როგორ ვცხოვრობდით მის მოსვლამდე, ან ვინ ვიყავით საერთოდ. ის კი ვიცი რომ სახლში ვიყავით „ჩვენ“.

რამოდენიმე დღემ გაიარა და გადავწყვიტეთ საკუთარი თვალით გვენახა სტიქიით დაზარალებული ქალაქი. საშინელი ქარიშხალი იყო. წვიმა, სეტყვა, ქარბორბალა, გუგუნი, გრუხუნი და ელვა, როგორც ცეცხლი. იშვიათი მოვლენაა არა? Continue reading

ამბავი იმისა, თუ როგორ გვაბოლებს ხელისუფლება

so more questions

ბოლო ერთი თვის მანძილზე, ალბათ მოისმენდით ფრაზებს ტელევიზორიდან:“ჩვენ ახალს არაფერს ვიგონებთ“, „საგანმანათლებლო საქმიანობა გრძელდება“, „საქართველოს ხელისუფლება გაძლევთ შანსს ისწავლოთ“, „კომპიუტერული ცენტრები ყველა სოფელში“ და ა. შ.

ილია ჭავჭავაძის სახელს წაიმძღვარებენ და გვაბოლებენ, რომ მალე ყველა სოფელში იქნება კომპიუტერული ცენტრები და მოსახლეობა შეძლებს აითვისოს ინტერნეტი. საკუთარი ეკონომიკური საქმიანობა გაიუმჯობესოს და გააცნოს მთელს მსოფიოს. ალბათ იფიქრეთ, რომ ცენტრში სიარული და კომპიუტერის შესწავლა უფასო იქნება. ან თუნდაც ინტერნეტის გამოყენება. ნურას უკაცრავად. მოდი უბრალოდ თავიდან დავიწყებ. Continue reading

ანორექსიას გადავურჩი :)

წონა  ჩემი პრობლემაა. მაგრამ არა – ზედმეტი, პირიქით. რაც თავი მახსოვს სულ მომატება მინდა. სულ შვიდიოდე კილო მჭირდება იდეალურ წონამდე. აი მაშინ ვიქნები იდეალური აღნაგობის (იფ,იფ,იფ).

არა, ასეთი არ ვარ :დ

მეორე ბავშვი რომ გავაჩინე, მაშინ  დაახლოებით ვიყავი 57 კგ. ბევრი ვეცადე არ დამეკლო, მაგრამ მაინც გავხდი. კარგა ხანი ვიყავი 45კგ და ეს ძალიან მაწუხებდა. მაწუხებდა გარშემომყოფების : „რა გამხადრი ხააარ?!“-ს „ვაი შე საწყალო“ სახის ფონზე წარმოთქმა. კიდევ „რატომ ხარ ასეთი გამხდარი?“. – არ მაჭმევენ დეიდებო და ბიძიებო. მოკლედ დამღალეს. Continue reading