სხვისი ჩემი ოცნების მამაკაცი

 

200172363-001 შენობას ვუახლოვდები და ვცდილობ წარმოვიდგინო მისი ოთახი. როგორ შევალ, მივუახლოვდები თეძოების სექსუალური რხევით, შემოვუვლი მაგიდას და ზედ შემოვსკუპდები. მმ, ან პირდაპირ კალთაში ჩაჯდომა ხომ არ ჯობია? მაგას, როცა მივალ მაშინ გადავწყვეტ, იქნებ სულაც მარტო არ არის.

ძალიან ვნერვიულობ, მაგრამ რომ არ მივიდე ჭკუიდან გადავალ ალბათ. ერთი სიტყვაც რომ მომწეროს მაშინვე ვსველდები და Continue reading

შენიშვნა

–         გინდა?

–         რა ვიცი, მინდა?

–         ცხოვრება ხანმოკლეა, ყველაფერი უნდა გასინჯო – ცალყბა ღიმილით აგრიხა ტუჩი.

ვართმევ და ეს სიტყვები მახსენდება.  სულ პირველად რომ მომწერა, მაშინ მეუბნებოდა ამას. ცხოვრება ხანმოკლეა და თავს უარი არაფერზე უნდა უთხრაო, მაბამდა თავის ჭკუით. ახალც ხომ ჰგონია, რომ მაბამს. არადა რა იცის, რომ ეს მე ვებმევინები  უბრალოდ.

ვცდილობ ნაფაზი ნორმალურად დავარტყა და არ შევრცხვე. უკან ვუბრუნებ და რაღაც Imageგანსაკუთრებულს ველოდები. Continue reading

თეთრი

480407485220856431_TgXac2Xc_c_large

ზის ჩემ პირისპირ და ვუყურებ. ან როგორ არ უნდა ვუყურო. ვერ ვიტყვი, რომ ძალიან სიმპათიურია, მაგრამ ლამაზი ტუჩები  და თეთრი ყელი აქვს. პირველად დავაკვირდი ბიჭის ყელს, თუ რა ხდება არ ვიცი, მაგარმ ასეთი თეთრი მამაკაცი ჯერ არ შემხვედრია. ხომ ხედავთ, მარტო ქალების ყელ-კისერს არ ეტრფიან თურმე. სიმღერის დროს ერთი მსხვილი ძარღვი იკვეთება. ვზივარ მის პირისპირ და ერთი სული მაქვს ხელი გავიწვდინო და თითებით მის კისერს შევეხო. იქნებ ჩემი კოცნა ისევე მოუნდეს, როგორც მე მინდა – მისი. Continue reading

კინოში მარტო არავინ დადის

პარასკევ საღამოს კინოში წასვლა გადავწყვტე. ძალიან დაძაბული დღეები მქონდა და ცოტა გულის გადაყოლება მინდოდა. იქ სადაც ადმიანები წყვილად სიარულს ამჯობინებენ მე მარტო წავედი. თქვენ წარმოიდგინეთ არც დამზარებია. ფილმი საღამოს სეანსზე ავირჩიე და სახლიდან ორი საათით ადრე გამოვედი. მომენატრა საღამოს თბილისი. ასეთი დღეები ხშირად უნდა მოვიწყო. თან ფლეილისტსაც განვაახლებ და… ვერ დავაყენე საშველი 😦

საკუთარ თავთან ყოფნას არაფერი სჯობს.

ავირჩიე სულ ბოლო რიგი. Continue reading

იდეალური დილის სექსი

ძილიდან ოდნავ გამოერკვა. კერტების  ტკივილმა ღამე გაახსენა. ვნებიანი, გიჟური ღამე. მაგრამ ის სად არის? წავიდა? უკეთესიც არის თუ წავიდა და მის გაღვიძებას არ დაელოდა. არ უნდოდა ახალი გაღვიძებული ენახა ვინმეს, წინა საღამოს გაცნობილ მამაკაცს-მით უმეტეს. ეს წინააღმდეგობაში მოდიოდა წუხანდელ, ცეცხლოვან ღამესთნ.

სამზარეულოში რაღაც გაბრახუნდა. აქ არის! ვერაფრით გაიხსენა ზუსტად როგორი იყო მისი რჩეული. მხოლოს ის ახსოვდა, რომ ნავარჯიშევი ტანი და ლამაზი მკერის კუნთები ჰქონდა, რასაც ასე აფასებდა მამაკაცში.

ფეხის ხმაზე მიხვდა, რომ მისკენ გამოემართა და სასწრაფოდ თავი  მოიმძინარა. ფეხის ხმა საწოლთან შეწყდა და ვაჟის სუნთქვა სახეზე იგრძნო.

–         ჰეი – მიესალმა ჩუმად სასიამოვნო ხმა. Continue reading

ასტრონავტის დღიური

პოსტი ეფუძნება ნამდვილ ამბავს

 

1985 წელი, 2 მაისი.

ამ დღეს თითქმის ცხრა წელი ველოდი. ჩემთან ერთად გუნდის ყველა წევრიც. ყოველი დღე თენდებოდა იმედით, რომ წარმატებით დასრულდებოდა ხომალდის პროექტირება. აღარც მეგონა, რომ ბოლოსდაბოლოს დადგებოდა ეს დრო. როცა ეკიპაჟის შერჩევის დრო მოვიდა სიმართლე გითხრათ სერიოზულად შევშფოთდი, რომელიმე კრიტერიუმი რომ ვერ დამეკმაყოფილებინა ყველაფერი ჩაიშლებოდა.

 

Challenger-ის ეკიპაჟი

1985 წელი, 23 ივლისი. Continue reading

როგორ იმსხვრევა პრინციპები (ნაწ.2 დასასრული)

საღამოს, ვისხედით ეზოში მოხუცებთან ერთად. ყოველთვის მაინტერესებს მათი ახალგაზრდობის ამბები, რა როგორ იყო და დიდი სიამოვნებით ვუსმენ.  არასოდეს არცერთ ბებოს არ დაზარებია თავისი ახაგაზრდობის ამბის მოყოლა. ბევრი სახალისო ამბავი იყო, ბევრიც – სევდიანი. ვისაუბრეთ წიგნებზე. კარგად გავუგეთ ერთმანეთს. ერთი სიტყვით ძალიან თანამედროვე მოხუცები არიან.

ისინი მალე დაგვემშვიდობნენ. როცა დილის მზეს ვუყურებდით, თურმე მაშინ ემზდებოდნენ  სამუშაოზე გასასვლელად. დასვენება ხომ უნდოდათ.

ჩვენ ორნი დავრჩით. პლუს ცოტაოდენი შინაურული გრილი ღვინო. Continue reading

როგორ იმსხვრევა პრინციპები (1ნაწ.)

ბოლოსდაბოლოს რაჭაში მივდივარ. მთელი ცხოვრებაა ნახვა მინდა. არა, უფრო სწორად – მივდივართ. დამპატიჟა და დავთანხმდი. რა მექნა, ძალიან მინდოდა და ჩემით როდის ვნახავდი აზრზე არ ვარ. ჰოდა, დავთანხმდი. მაგრამ გულში საკუთარ თავს პირობა მივეცი, რომ მასთან სექსი არავითარ შემთხვევაში მექნება – მეთქი.  ასე გადავწყვიტე. მე – ისევე, როგორც ყველა ადმიანს – გამაჩნია საკუთარი პრინციპები, რომლებსაც არაფრით დავარღვევ. Continue reading

გოგო “ცუდის” იმიჯით

 

 

–         ფუ, შენი! – მივაფურთხე გაგულისებულმა.

–         წადი შე ნაბოზარო – მომაძახა და წავიდა.

როგორ გაბედა! “ბაიკიდან” გადმომაგდო. ნაბიჭვარი! ჰგონია გავეკიდები? გულიანად შევუკურთხე. მისი ამალიდან ერთი გაჩერებულიყო, ისე ვიყავი გაბრაზებული ვერც კი შევამჩნიე.

–         რატომ უზრდელობ კამე? – ესღა მაკლდა რა!

–         შენ ხომ მყავხარ ანგელოზი – შევუბღვირე – იმასავით, – გზისკენ ვანიშნე.

–         წამო, წაგიყვან. სად მიდიხარ?

–         რავი, ჯანდაბაში! – ვთქვი და მოტოციკლეტზე შემოვუჯექი. Continue reading

როცა მზეს ეძინა

 ბაღში, მწვანედ შეღებილ მერხზე ისხდნენ. მათ უკან ეკლესია მოსჩანდა. ცას ისეთი ვარდისფერი გადაჰკრავდა, გაზაფხულობით რომ იცის ხოლმე, წვიმამდე. ამ სურათის შემხედვარეს, მოგინდებოდათ  ფირზე  აღგებეჭდათ ეს ყველაფერი.

იცით, ისხდნენ ისე თითქოს ერთმანეთისთვის სრულიად უცხო, ორი ადამიანი შემთხვევით ჩამომჯდარაო გვერდი-გვერდ. არადა, ძალიან ახლო მეგობრები იყვნენ. გაგიკვირდათ ხომ? ერთმანეთისთვის ბევრი რამ ჰქონდათ ნათქვამი უკვე და როგორც ჩანს კიდევ დარჩენოდათ. მაგრამ, რატომღაც ორივე დუმდა და გარშემომყოფებს მათ უცხოობაზე აფიქრებინებდა. თქვენ წარმოიდგინეთ, ეს იყო პირველი შემთხვევა რამოდენიმეწლიანი ურთიერთობის მერე, როცა ასე თითქოსდა უბრად იყვნენ ართმანეთთან. დიახ, დიახ პირველი. მე მგონია, რომ ეს იყო ის მომენტი, როცა მეგობრობა მთავრდება და რაღაც ახალი, მეგობრობაზე მეტი იწყება. ჰო, კარგით, შეიძლება არც მთავრდება, მაგრამ ახალი გრძნობა რომ ემატება ეს უეჭველია. Continue reading