გოგო “ცუდის” იმიჯით

 

 

–         ფუ, შენი! – მივაფურთხე გაგულისებულმა.

–         წადი შე ნაბოზარო – მომაძახა და წავიდა.

როგორ გაბედა! “ბაიკიდან” გადმომაგდო. ნაბიჭვარი! ჰგონია გავეკიდები? გულიანად შევუკურთხე. მისი ამალიდან ერთი გაჩერებულიყო, ისე ვიყავი გაბრაზებული ვერც კი შევამჩნიე.

–         რატომ უზრდელობ კამე? – ესღა მაკლდა რა!

–         შენ ხომ მყავხარ ანგელოზი – შევუბღვირე – იმასავით, – გზისკენ ვანიშნე.

–         წამო, წაგიყვან. სად მიდიხარ?

–         რავი, ჯანდაბაში! – ვთქვი და მოტოციკლეტზე შემოვუჯექი. Continue reading

Advertisements

როცა მზეს ეძინა

 ბაღში, მწვანედ შეღებილ მერხზე ისხდნენ. მათ უკან ეკლესია მოსჩანდა. ცას ისეთი ვარდისფერი გადაჰკრავდა, გაზაფხულობით რომ იცის ხოლმე, წვიმამდე. ამ სურათის შემხედვარეს, მოგინდებოდათ  ფირზე  აღგებეჭდათ ეს ყველაფერი.

იცით, ისხდნენ ისე თითქოს ერთმანეთისთვის სრულიად უცხო, ორი ადამიანი შემთხვევით ჩამომჯდარაო გვერდი-გვერდ. არადა, ძალიან ახლო მეგობრები იყვნენ. გაგიკვირდათ ხომ? ერთმანეთისთვის ბევრი რამ ჰქონდათ ნათქვამი უკვე და როგორც ჩანს კიდევ დარჩენოდათ. მაგრამ, რატომღაც ორივე დუმდა და გარშემომყოფებს მათ უცხოობაზე აფიქრებინებდა. თქვენ წარმოიდგინეთ, ეს იყო პირველი შემთხვევა რამოდენიმეწლიანი ურთიერთობის მერე, როცა ასე თითქოსდა უბრად იყვნენ ართმანეთთან. დიახ, დიახ პირველი. მე მგონია, რომ ეს იყო ის მომენტი, როცა მეგობრობა მთავრდება და რაღაც ახალი, მეგობრობაზე მეტი იწყება. ჰო, კარგით, შეიძლება არც მთავრდება, მაგრამ ახალი გრძნობა რომ ემატება ეს უეჭველია. Continue reading

მომაბეზრებელი გრძელცხვირები

ძალიან ბევრი ადამიანია ჩემს გარშემო, რომელიც ისე გაჯახებს სიმართლეს, რომ ყბა დაგრჩება ღია. უმრავლეს შემთხვევაში სიმართლე მწარეა ხომ? და ხუმრობით შენიღბული ვითომ არააა მტკივნეული? თან ამ დროს ფოქრობენ: რა მოხდა ვხუმრობ – ო.

რამდენი ცხვირი აღმოჩენილა იქ სადაც არ ესაქმება

ეს ძირითადად მაინც კახელებს ეხებათ. ნუ მიწყენთ კახელებო, სიმართლე მწარეა-მეთქი ვთქვი უკვე. მაგრამ კახეთში არ იცავენ სუბორდიანაციას ადმიანის პირად ცხოვრებასთან მიმართებაში. (არა,სრულიად საქართველოში თუ იცავენ?! ) Continue reading

ეძღვნება მას, სრულიად უანგაროდ 🙂

გოგოს თავი გვერდზე გადაეხარა და ჭერს მიშტერებოდა. თითებით ბიჭის თმას ეალერსებოდა. ბიჭს – კი სახე გოგოს კისერში ჩაერგო. მისი სურნელის დამახსოვრებას ცდილობდა თითქოს. ორივე გაუნძრევლად იწვა. უაღრესად ინტიმური ატმოსფერო შეინიშნებოდა ოთახში.

ფანჯრიდან  ნაცრისფრად ჩამოჟამული დღე მოსჩანდა. მოსჩანადა დღე, რომელიც მერყევ ადამიანებში მელანქოლიას აღვიძებდა და მათ ყველაფრის დასრულებისკენ მოუწოდებდა. Continue reading