ჯინსების თაობა

ეს არის წიგნი, რომელიც ყველა ადამიანმა უნდა წაიკითხოს. განსაკუთრებით კი მათ, ვინც დღემდე მისტირის საბჭოთა კავშირს. მათ, ვისაც არ უცხოვრია ამ დაწყევლილ კავშირში, მაგრამ მაინც აქვთ მისი დაბრუნების  სურვილი. მხოლოდ იმიტომ, რომ 37 მანეთად შეძლონ მოსკოვში გადაფრენა. წაიკითხეთ (არა მარტო ეს წიგნი) და დაფიქრდით რამდენ ადამიანს მოუსწრაფა სიცოცხლე კომუნისტურმა რეჟიმმა.

გეგა კობახიძე (ლაზარეს როლში)

წიგნში მოთხრობილია რეალური ამბავი რამოდენიმე მეგობარზე, რომლებმაც გადაწყვიტეს თვითმფრინავის გატაცება და ამ გზით ამერიკაში – თავისუფალ ქვეყანაში –  მოხვედრა. ძნელი მისახვედრი არაა თუ როგორი სისასტიკით გაუსწორდებოდა საბჭოთა ხელისუფლება ყველა იმ ადამიანს, ვისაც თავისუფლებისკენ სწარფვას შეტყობდა. Continue reading

უსათაურო

   მის სახლს ვუახლოვდები. გული ჩვიდმეტი წლის  ბიჭივით მიცემს, ამის დედაც (ცენზურა). არა, რა მომწონს და მიყვარს. ფუი, ვის      ვატყუებ. საკუთარ თავს? ნეტავ მარტო არ იყოს. არა, ნეტავ მარტო იყოს. არა, არ იყოს. ნათელა სახლშია. გულზე მომეშვა. მაგრამ მე ხომ ნათელასთან არ მოვსულვარ. ვესალმები და სასხვათაშორისოდ ლიზის ვკითხულობ. მეცადინეობს. ლიზის, ჩემს საწამებლად, მოკლე შორტი და ასევე მოკლე მაისური აცვია.  ცხელა რას ვერჩი. არც ლიფი ჩაუცვამს. პატარა მკერდი გამომწვევად ამობურცვია. მის გვერდით დივანზე ვჯდები და დიდი ძალისხმევა მჭრიდება, რომ არ მოვხვიო ორივე ხელი და ლამაზ ვარდისფერ ტუჩებზე დავეკონო. ნათელამ მეზობელთან გავდივარო, შემოგვძახა და გაიქცა. წარმოდგენა არ აქვს რას ვგრძნობ მისი ქალიშვილისადმი. ლიზი ეშემაკურად მიყურებს. უცებ დგება და კალთაში მიჯდება. თავს ვერ ვიკავებ. გაგიჟებული ვკოცნი და მკერდზე ვეფერები. შარვალს მიხსნის. და ესაა ცამეტის? გავიფიქრე. Continue reading