შენ, როგორც ყოფილი კოლეგა

   

 შენ ფიქრობ,  რომ კარგია, როცა გაქვს სამსახური და უფრო კარგია, როცა მეგობრული და საინტერესო ხალხი გყავს შემოკრებილი. ასე ყოველი დღე განსხვავდება ერთმანეთისგან და ერთფეროვანი, მოსაწყენი აღარაა. შენ სამსახურში წასვლა გიხარია. თქვენ ყველანი ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავდებით. მიუხედავად ამისა განსაკუთრებულად კარგი დამოკიდებულებით გამოირჩევით მთელ კომპანიაში.

  • ერთი ზედმეტად სერიოზული ტიპია, თითქმის მოსაწყენიც კი.
  • ერთი, გამორჩეულად ლამაზი და ამით ყველაფერი ნათქვამია მასზე.
  • ერთი თქვენ შორის ყველაზე ჭკვიანი, რომელსაც ყველა კითხვაზე აქვს პასუხი.
  • ერთი არაჩვეულებრივი იუმორის გრძნობით გამოირჩევა.
  • შენ კი, შენ  ყველაზე მხიარული ხარ. გგონია ყველას უყვარხარ. შეიძლება არც ცდები.

Continue reading

Advertisements

უსათაურო

   მის სახლს ვუახლოვდები. გული ჩვიდმეტი წლის  ბიჭივით მიცემს, ამის დედაც (ცენზურა). არა, რა მომწონს და მიყვარს. ფუი, ვის      ვატყუებ. საკუთარ თავს? ნეტავ მარტო არ იყოს. არა, ნეტავ მარტო იყოს. არა, არ იყოს. ნათელა სახლშია. გულზე მომეშვა. მაგრამ მე ხომ ნათელასთან არ მოვსულვარ. ვესალმები და სასხვათაშორისოდ ლიზის ვკითხულობ. მეცადინეობს. ლიზის, ჩემს საწამებლად, მოკლე შორტი და ასევე მოკლე მაისური აცვია.  ცხელა რას ვერჩი. არც ლიფი ჩაუცვამს. პატარა მკერდი გამომწვევად ამობურცვია. მის გვერდით დივანზე ვჯდები და დიდი ძალისხმევა მჭრიდება, რომ არ მოვხვიო ორივე ხელი და ლამაზ ვარდისფერ ტუჩებზე დავეკონო. ნათელამ მეზობელთან გავდივარო, შემოგვძახა და გაიქცა. წარმოდგენა არ აქვს რას ვგრძნობ მისი ქალიშვილისადმი. ლიზი ეშემაკურად მიყურებს. უცებ დგება და კალთაში მიჯდება. თავს ვერ ვიკავებ. გაგიჟებული ვკოცნი და მკერდზე ვეფერები. შარვალს მიხსნის. და ესაა ცამეტის? გავიფიქრე. Continue reading